پرنده ي ابر آشيان

             تو اي غريب سفر كرده جان من به لب آمد
            سفر بسست ندارم توان و تاب جدايي
            دمي فرود بياتا به بام بنشيني
            تو اي پرنده ي ابر آشيان بال طلايي
            چگونه ره بگشايم به سويت اي همه بشكوه
            كه در كجاوه ي رفعت به دوش ابر سواري
            تو دلفروز تر از غنچه هاي باغ خيالي
            تو زهره اي تو فروغي تو ناهتاب بهاري
            ز عطر هر نفست دسته دسته گل بدرآيد
             اگر به فصل خزان در كوير رخ بنمايي
             به شب فروغ ببخشي اگر كه روي نپوشي
              خزان بهار شود گر لبي به خنده گشايي
               اگر بهار نگاه تو در نگاه من افتد
                قسم به چشم تو از دل غم زمانه برآيد
              لب تو از لب من گر به عشق بوسه بگيرد
             لبم به گل بنشيند ز دل جوانه برآيد
           شراب بوسه به كامم بريز و ساقي من باش
          كه من ز سكر لبان عقيق تو مستم
         چنان ز جام لبانت مرا به عشق كشاندي
         كه جام عشق همه دلبران به سنگ شكستم
         بيا بيا بنشين ماهتاب خلوت من باش
         كه پيش روي تو نوري به آفتاب نماند
         تو آمدي كه شبي جان من قرار نيابد
         به چشم منتظرن تا سپيده خواب نماند
        مرو مرو كه گل قامت تو سير ببينم
        بمان كه شعر بجوشد ز من اگر تو بماني
        به عشق روي تو جان مي دهم اگر بپذيري
       به بوسه ها دل من باغ كن اگر بتواني
      مرو كه بي تو دلم را اميد عافيتي نيست
       بمان كه عاشق سرگشته ام قرار ندارم
      بهار را ز تو جويم كه چون نسيم گل افشان
      به رنگ سوسن ده رنگ آمدي به كنارم 

 

بوسه يعني :

بوسه يعني وصل شيرين دو لب
بوسه يعني خلسه در اعماق شب
بوسه يعني مستي از مشروب عشق
بوسه يعني آتش و گرماي تب

بوسه يعني لذت از دلدادگي
لذت از شب , لذت از ديوانگي
بوسه يعني حس طعم خوب عشق
طعم شيريني به رنگ سادگي

بوسه آغازي براي ما شدن
لحظه اي با دلبري تنها شدن

شرم در دلدادگي بي معني است

بوسه يعني پر زدن , يعني صعود

عزيزترينم !

نمی دونی چقدر لذت بخشه که از تو می نويسم !

شايد کسی درک نکنه اما حسی که من دارم رو نميشه وصف کرد !

باز هم برای تو می نويسم که اميد ديدار نگاهت منو زنده نگه می داره !

تويی که شهد شيرين عشق رو بر لبانم نوشاندی تا بار ديگر زندگی رو از سر بگيرم ... !

مهتاب بدون نور چشمهای تو خاموشه ٬ تو می تابی و دل خسته ام رو بی تاب تر می کنی .

مث بارون بر تن تشنه ام می باری و سيرابم می کنی .

اين همه شور و هيجان رو مديون صدای مهربون توام .

تمام فصلها با وجود پاک تو زيبا و شيرينه و بی تو زيباترين ها و تمام لحظاتم سرد و غمگينه !

بمون تا برای هميشه با تو عاشق بمونم ... !

با من بمان ...

                   با من بمان که هرم نفس هایت گرمی سرای من است

                   و گرمی دستانت آرامش بخش رویا های من

                   میلاد تو شادی بخش هستی من است

                                                                  و وجود تو بهانه سر مستی من !

بهترینم با من بمان ...

                            بمان و فراموشم نکن ...

               تقدیم به تنها مرد زندگیم

                                          کسی که حاضرم فوقانی ترین هستی ام را به او ببخشم !

                                                                      و تا ابد در کنارش باشم ...

چه شبهاتاسحرنام توراازته دل صداكردم
دلم راباجنون بي كسي ها اشناكردم
نفهميدم كه مي ميرم نباشي مثل پروانه
تورامن درته اين كوچه برفي رهاكردم
چه شبهاتاسحرباقاصدك درخلوتي بي رنگ
نشستم موبه موي خاطراتت راسواكردم
به پاي قاصدك بستم صبوري راشبيه گل
نوشتم روي گلبرگش كه من بي توچه هاكردم

از عشق مگريز
به سوي آن بشتاب ،
عشق ژرف ترين شادي هاست .
چشم به راه آن چه که مي خواهي ، نمان!
بلکه با تمام وجود آن را بجوي ،
و بدان که زندگي در نيمه راه با تو ديدار خواهد کرد .
اگر تدبيرها و روياهايت با اميدهاي تو همسو نشدند ،
تو راه گم نکرده اي ،
هرآينه که چيزي نو از خود و زندگي بياموزي ،
بدان پيش رفته اي .
داشتن احساس نيکو به زندگي ، در گرو داشتن احساس نيکو به خود است .
هرگز خنده را از ياد نبر !
و غرور نبايد مانع گريستن تو شود .
با خنديدن و گريستن است که
زندگي معنايي کامل مي يابد .

بايد از تو می نوشتم حتی در اين صفحه که فقط خودمون می خونيمش !

  بايد از تو می نوشتم تا باور کنی دوستت دارم !

  تو که بيشتر از هر چيز تو اين دنيا دوسش دارم !

 حتی بيشتر از همين دفتر چه خاطرات و حتی بيشتر از .......

 کاش اونقدر که دل من پيش توئه ٬ دستات هم پيش من بود !

 شايد هم بدونی يا شايد هم ....

حصار اين فاصله ها شايد يه روزی شکسته بشه و اما می مونه از اين همه سياهی تنها چشمای تو و

منی که مدتهاست به اينکه فقط تو رو دوست داشته باشم حريصم !

اين حصارها می شکنه !!! و اسم منو شايد يه روزی بخونی ! دل من پيش توئه ...!

ای تو نويسنده روزگار ، ای تو عشق موندگار ، ای عزيز دلبرم ، ای نفس جان من

ای تو اميد زندگی ، ای هستی دنيوی ، ای مهتاب عشق من ، ای باران خون من

تو كه عاشقی ، تو كه دلداده ای ، تو كه قلبت را به من سپرده ای چرا بايد از تنهايی
 
بنويسی تنهايی راه ديگری است ، تنهايی ساز ديگری است ، تو كه عاشقی از عشق

بنويس عزيزم از عشق بنويس تا عاشقان با خواندن متنهايت درس عبرت بگيرند و با

خواندن متنها خون حسادت نسبت به تو در رگهايشان جاری شود خودت را نشان
 
بده ای عشق من ، با نوشتن كلام مقدس عشق بر روی كاغذ سفيد زندگی بنويس از عشق
 
تا شاعران با خواندن شعرهايت شرمنده شوند ، درمانده شوند ، بازنشسته شوند

تو كه معنی عشق پاكی ، تو كه مظهر تمام زيبايی هايی ، از خودت بنويس ، از آن

چهره زيبايت بنويس ، بنويس تا آن شعرت واقعی ترين شعر قصه ها شود

عزيزم تنهايی را كنار بگذار ! تا من را داری تنهايی را در كنج دلت آزاد كن

نگذار تنهايی در گوشه قلبت اسير بماندتو كه تمام زيبايی های عاشقی در كنج دلت
 
خلاصه می شود ، و تمام اين زيبايی ها در خانه دل تو ديده می شوند ، چرا بايد اين
 
همه زيبايی ها را در خانه دلت اسير كنی و آنها را ابراز نكنیعزيزم قلبت را
 
رو كن ، احساست را نمايان كن . بگذار همه ببينند كه تو چقدر محشریبنويس از

عشق تا من نيز به تو افتخار كنم ، و به قلبم حسودی كند كه چنين عشقی نصيبش

شده است عزيزم هر آنچه می توانی بنويس از كلام مقدس عشقای يار مهربان من ،
 
ای عشق بی پايان من ، ای شادی اين دل من ، ای ساحل دريای من ، ای عاشق
 
دلچاك من ، ای مهتاب اين شبهای من ، ای خورشيد روشن بخش من ، ای نور دل

ديده من ، ای سخن هر عشق من ، ای درد بی در مان من بنويس هر چه در دلت
 
می جوشد ، آن چشمه جوشان دلت را كه از عشق می جوشد در تپه عاشقی رها كن ،
 
تا آن آبهايی كه از عشق و محبت در تپه دلت می جوشد در اين جان خسته سرازير
 
شود و تبديل به دريايی پر از كلام عشق و عاشقی شودای ليلی من ، بنويس از من

مجنون خسته ، بنويس از اين مجنون دلشكسته ، بنويس از من عاشق ، نه از تنهايی
 
سارق زمانه تنهايی گذشت ، تنهايی رفت و دل در آنجا خانه كرد ، اين دل عاشق و
 
دلسوخته من درآنجا خانه كرد ! از دل من و از دل خودت ، و از خاطرات شيرين
 
گذشته مان بنويس تا دلم كمی آرام بگيرد بر اين عشق پاكمان قسم ، بر اين لحظه های

مقدس عاشقی مان قسم كه وقتی شعرهای تنهايی تو را ميخوانم اشك از چشمانم

سرازير می شود و شمع اميد در دلم خاموش می شود ، ميدانم تو كه دوست نداری
 
اشكهای مرا ببينی پس بنويس از عشق تا دلم آرام آرام و اميدوارتر شود!

منتظرم بنويس از همان كلام رويايی

 زیبا 

     من عشق را 
 
          به نام توآغاز کردم 

                  پس آغاز کن

                        از هر کجا که هستی ....